Volgens Eliyahu Goldratt moet je (kort door de bocht) aan je resources vragen hoeveel tijd ze nodig hebben en ze dan de helft van de tijd ervoor geven. De rest is buffer in je resourceplanning. Lees het managementboek “Critical Chain” (De zwakste schakel) van Goldratt.
- Mensen schatten de benodigde tijd veel te lang in, ze bouwen voor zichzelf al een ruime marge in.
- Als er teveel tijd is gaan mensen ook andere dingen tussendoor doen. Ze gaan multitasken, dat is slecht voor je concentratie (focus) en vergt opstarttijd om er weer in te komen.
- Als je mensen teveel tijd geeft dan gaan ze zich ernaar gedragen. Ze stellen het uit tot het laatste moment, als er dan iets mis gaat dan is je buffer al gebruikt.
- Of ze beginnen wel op tijd en zijn eigenlijk al klaar maar gaan het mooier en beter maken, terwijl het volgens de specificaties al voldoende is. Programmeurs hebben hier een handje van. Maar er zijn nog wel meer voorbeelden van te verzinnen.
- Als je ze minder tijd geeft dan moeten ze er al meteen aan beginnen om het op tijd klaar te krijgen.
- De buffer plan je in als één blok na alle taken op het kritieke pad (Critical Path), niet na elke taak een stukje.
- Taken die niet op het kritieke pad staan plan je op dezelfde manier, als er dan vertraging ontstaat dan hebben die ook nog voldoende buffer op het eind.
- Maak de planning met je team en vertel ze deze dingen, beter nog: Laat ze zelf dit beredeneren volgens de socratische methode.
- Laat ze dagelijks rapporteren, niet op de voortgang of wat ze wel/niet gedaan hebben maar op vertraging op de einddatum van het te leveren product, of liever uiteraard, inloop op de buffer.
- Zolang ze binnen x?% in de bufferzone blijven is er geen rede tot paniek
Dit waren de beste manieren van resourceplanning volgens Eliyahu Goldratt
Andere boeken van Eliyahu Goldratt (bron: Wikipedia):
- 1984 – The Goal: A Process of Ongoing Improvement; Nederlandse vertaling: Het Doel (1986) ISBN 90-274-0513-1 (met Jeff Cox)
- 1990 – Haystack Syndrome: Sifting Information Out of the Data Ocean; Nederlandse vertaling: Het hooibergsyndroom (1993) ISBN 90-274-3056-X
- 1994 – It’s Not Luck; Nederlandse vertaling: Het is geen toeval (1994) ISBN 90-274-4450-1
- 1997 – Critical Chain (ISBN 0-88427-153-6); Nederlandse vertaling: De zwakste schakel (1999) ISBN 90-274-6701-3. Dit boek gaat over resourceplanning
- 2000 – The Race; Nederlandse vertaling: De Race ISBN 9789027469731
- 2001 – Necessary but not sufficient; Nederlandse vertaling: Noodzakelijk, maar niet voldoende ISBN 9789027445452
- 2009 – The Choice; Nederlandse vertaling: De keuze ISBN 9789049101305
- 2009 – Isn’t It Obvious? ISBN 9780884271925; Nederlandse vertaling: Dat is toch duidelijk? ISBN 9789049104313